Passađar sálir nr. 52

Texti: Valgarđur Guđjónsson

Á félagsmiđlunum er fest viđ X og kross
og horft á hvert í beinum straum.
Ţarf hvorki strćtisvagn né rútu, ţetta er beint,
í hverjum síma, á hverjum skjá.
Veđriđ breytir engu til og engu frá,
né hvernig sjórinn lítur út.
Hvert lag er laust viđ gjöf en endurgjöfin merkt
og fylgst međ hverri krónu inn.

Jafnvel ţeim sem háđur er
og fylgdist áđur međ 
mun fagna náđarhöggi
án skjóls.

Er greypt í skýiđ og keypt.

Hef enga hugmynd um hvers kyns er yfirleitt,
hvađ ţá um augnlit eđa starf.
Tek sérstaklega eftir ţví sem mér finnst sagt
í fćrslu á miđlunum viđ mig.
En virđist helst til vera ađ velta fyrir sér
og heimtar samţykki frá mér.
Skyldi ţví kannski leiđast helst ađ lesa um sig
og jafnvel loka á hverjar dyr.

Lög