Spegiltrú
Texti: Valgarður Guðjónsson
Við hönnun á því sem þarf að standast tímans tönn.
Og helst sem þarf að endast hverja öld eftir öld.
Er mikilvægt að vanda vel til hugsunar og verks
handarbökin duga gjarnan skammt eins og vel sést.
Ef einhvern tíma hefði verið tilefni til þess
að vanda vel verks var einmitt þegar trúarbragð var gert.
Tæki til að beita brögðum, tæki til að ná
yfirráðum yfir hugsun, yfir högun má
helst ekki hanga til (saman) á brothættum merg.
Ekki vera augljós þvæla, ekki vera í mót-
sögnum við sjálfa sig, ekki byggja á tómri rót.
Við tínum nú
til spegiltrú
Óljós grautur, ekkert stenst og ekkert gengur upp
samsuðan þvílík út og suður, mótsagnir, ævintýr,
furðusögur, undirnáttúra og útilokuð rás
atburða sem nokkuð frekar einfalt er að sjá
að aldrei mögulega hefði getað gengið upp,
margra alda gamalt sögusafn af tröllatrúð.
Það hefði kannski verið nær og minna út úr kú
að hanna trúarbragð sem byggði að mestu á spegiltrú.
Allt það sem þú gerir öðrum alla þína tíð
á sama hátt mun allt sem þú gerir aðra vel við
allt mun þetta speglast þér til eilífðar nóns.
Mun það alltaf hjálpa til reikna með að það sé satt.