Stormur ķ blķšunni
Texti: Valgaršur Gušjónsson
Sat meš bjór ķ žrišjungs blķšu - rólegt eftir strembinn dag
datt ķ hug(ann) aš dreifa honum, villtist svo inn į samfélagshaug.
Mętti stormi, mętti oršum, mętti skilja aš ég vęri žar,
en ekki mįtti męla styrkinn į fśkyršum flutu ķ myglunni žar.
Fann lķf og brotiš blaš, en įlpast fram og aftur, reyni aš skilja,
en samhengiš er autt.
Fann hnķf og skoriš bak en tryllingstautiš hvorki klippt né skoriš
hamslaus hrķšin skall.
Žó ég frekar lķtiš segi, frosinn heili og tapaš tal.
En aš ég žegi žykku hljóši er ekki til marks um samžykki žar.
Hins vegar orša bundinn, ekki žaš aš mig vanti svar,
dolfallinn yfir heimsku, kjaftstopp ķ nótt og kjaftstopp ķ dag.