Tilhlökkun
Texti: Valgarður Guðjónsson
Þegar næsta skref - og þekking metin meira en þref
og mestöll fáfræðin á haugum hangir (í hnút).
Heimskan sem vel þreifst - í skugga og myrkri er gagnaleyst
er hætt að næra eigin gagnsleysi og eiginlegt tóm.
Vanþekking sem reis - í lægstu lægðir í myrkri og reyk
í tómum kjallara hjá Völundi villist þar enn.
Þegar hávaði og garg - í bland við yfirlætisþvarg
og innantóma sjálfumgleði er komin í strand.
En virðist langt að bíða
doka samt við
held mig við mitt
held mig við það sem ég get gert.
Þegar loksins hætt - að rugla saman í graut og hrært
blekkingu, skoðun, fordóm, fávisku og hvers konar bull.
Að hvers kyns rugl og trú - sem byggir á ímyndun út úr kú
sé afgreitt út af borði á sama grundvelli og byggð.
Kannski krafist þess - að sérhver fullyrðing standist best
að hægt sé að sannreyna og ganga úr skugga um hvern og einn grunn.
Að það sem haft er fyrir satt - sé að minnsta kosti þannig statt
að til sé eitthvað sem styður og staðfestir það sem er sagt.