Tíminn

Texti: Valgarður Guðjónsson

Tíminn oft festist í leik,
glímir við festu en er aldrei sestur
virðist standa í stað hjá flestum eins
en rífur sig áfram hjá mér og mínum.

Tíminn er samt varla til,
því ef svo væri mætti ferðast og skoða
og jafnvel færast til baka og fram
allt eftir þörfum og jafnvel til hliðar.

Samt er hreint, ekki beint, létt að skipta út fyrir ekki neitt.
Ef rafeind ein, sér rafeind beint, vill hún breytast við að vera reynd.
Samt er hreint, ekki beint, slétt að skipta út fyrir ekki neitt.
Rafeind ein, sér rafeind beint, hún vill breytast við að reyna beint.

Tíminn flýgur sjaldnast beint,
hann hikstar og höktir og tekur stökk
og rýkur fram úr sér sjálfum um leið
í stöku dyntóttu skapofsakasti.

Tíminn gengur varla neitt,
frekar aðframkominn, lasinn en hrekkur
í gang og djöflast áfram út í eitt,
stendur oftast í stað eða æðir áfram.

Samt er hreint, ekki beint, létt að skipta út fyrir ekki neitt.
Ef rafeind ein, sér rafeind beint, vill hún breytast við að vera reynd.
Samt er hreint, ekki beint, slétt að skipta út fyrir ekki neitt.
Rafeind ein, sér rafeind beint, hún vill breytast við að reyna beint.

Lög